Monthly Archives: February 2010

มนตรี นิพิฐวิทยา 10 สิงหาคม 2550 หลายวันที่ผ่านมานี้ตลาดหุ้นเกิดอาการหมดแรง ต่างชาติเกิดกลับลำมาขายต่อเนื่องอย่างไม่สนใจว่าตลาดหุ้นจะขึ้นหรือลง แต่ที่เห็นกันชัดๆคือ ต่างชาติเคยไล่ซื้อหุ้นกลุ่มไหน บริษัทไหน เวลาขายก็ไล่ขายกลุ่มนั้นบริษัทนั้นเช่นกัน จนทำให้ผมสังเกตเห็นชัดๆเลยว่าการขึ้นของตลาดหุ้นครั้งนี้เกิดจากการไหลของ เงินทุนจากต่างประเทศ และเลือกที่จะซื้อหุ้นเฉพาะบริษัทเฉพาะกลุ่มจริงๆ ไม่ได้เข้าซื้อหุ้นทั้งตลาดอย่างที่เคยเป็นมา สิ่งที่ผมเห็นอีก เหมือนกันคือ เห็นการขึ้นลงของหุ้นบางบริษัทที่มีปัจจัยพื้นฐานดีที่ขึ้นแล้วไม่ค่อยลง หรือขึ้นก็ขึ้นเลย ตลาดลงหุ้นนี้ก็ยังเฉยๆ จนอาจจะสรุปได้ว่าหุ้นขึ้นลงในช่วงที่ผ่านมานี้เกิดจากกระแสเงิน และผลประกอบการของบางบริษัท  บางบริษัทที่นักลงทุนหลายๆคนคาด การไว้ว่าจะแสดงผลประกอบการที่โดดเด่นออกมานั้นราคาอาจจะปรับตัวสูงขึ้น เพื่อมารอรับข่าวก่อนหน้าแล้ว แต่พอผลประกอบการออกมาตามที่คาดไว้ราคาก็กลับลง ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะว่านักลงทุนที่เข้าซื้อหุ้นนั้นๆไว้ก็แค่เพียงเพื่อ เก็งราคาหุ้นตามความคาดหมายที่กำลังจะออกมากันเป็นส่วนใหญ่ ผมเองเคยกล่าวไว้ เสมอว่า การแสดงกำไรของบริษัทนั้นสามารถทำให้ออกมามากหรือน้อยก็ได้ตามแต่ที่ผู้ บริหารอยากจะให้แสดงออกมาผ่านทางบัญชี ทั้งนี้มาตรฐานการบัญชีนั้นเปิดทางให้สามารถตั้งสำรองต่างๆได้แต่ต้องทำภาย ใต้ข้อกำหนดของมาตรฐาน และมีการเปิดเผยข้อมูลให้ชัดเจน แต่ปัญหาก็คือ จะมีสักกี่คนที่สนใจจะอ่านจะดูให้ละเอียด หลายคนอาศัยฟังคนอื่น อาศัยดูจากสื่อสาธารณะอื่นๆแล้วก็ซื้อเลย ที่เหลือวัดดวงเอา … Continue reading →

โดย วิบูลย์ พึงประเสริฐ  3 สิงหาคม 2550 ผู้เขียนได้มีโอกาสร่วม รายการ ”Money Talk” ของสถานี Money Channel ในหัวข้อ ”ปรับพอร์ตการลงทุนแบบเน้นคุณค่ารับภาวะกระทิง”  เมื่อวันที่ 7 กรกฏาคม 2550 ที่ห้องประชุมอาจารย์สังเวียน อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จากบรรยากาศของงานจะเห็นว่าตลาดหุ้นในช่วงนี้เป็นภาวะกระทิงอย่างแน่นอน เพราะปกติแล้วในช่วงตลาดหุ้นตกต่ำ งานสัมนาเกี่ยวกับหุ้นคุณค่านั้นจะมีคนเข้าฟังไม่มากนัก แต่ในวันบันทึกเทปรายการดังกล่าว คนเข้าฟังเต็มจนล้นห้องประชุม แสดงว่ามีนักลงทุนเข้ามาในตลาดมากขึ้น หัวข้อที่สัมนาในวันนั้นพูดถึงเรื่องของนักลง ทุนแบบเน้นคุณค่าว่า มีความจำเป็นปรับพอร์ตการลงทุนในภาวะที่ตลาดหุ้นกำลังปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น หรือไม่ ถ้านักลงทุนใช้วิธีการลงทุนแบบเน้นคุณค่ามาสักระยะจะพบว่า บางครั้งในช่วงที่ดัชนีตลาดหุ้นเพิ่มสูงขึ้น หุ้นที่ราคาสูงขึ้นตามดัชนีส่วนใหญ่มักเป็นหุ้นที่มีมาร์เกตแคปขนาดใหญ่ ส่วนหุ้นที่นักลงทุนลงทุนอยู่ราคากลับนิ่งไม่ไปไหน โดยเฉพาะหุ้นบริษัทเล็ก ๆ ที่ไม่เป็นเป้าหมายของนักลงทุนต่างประเทศ  สภาวะเช่นนี้อาจทำให้นักลงทุนที่ถือหุ้นเล็ก ๆ … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา 24 กรกฎาคม 2550 ระหว่างที่กระทิง กำลังทำหน้าที่ของมันอยู่นั้น เราในฐานะนักลงทุนก็คงต้องใช้ช่วงเวลานี้หาประโยชน์จากมัน และส่วนหนึ่งก็ต้องเก็บเกี่ยวความรู้เอาไว้รับวันกระทิงหมดแรงด้วยจะเป็น การดีครับ สำหรับบริษัทที่มี ความแข่งแกร่งจริงนั้นตลาดขึ้นหุ้นของบริษัทเหล่านี้ช้าเร็วก็ต้องขึ้น และเวลาตลาดลงหรือซบเซาหุ้นของบริษัทเหล่านี้จะมั่นคง ทั้งนี้เป็นเพราะบริษัทนั้นมีความสามารถในการแข่งขั้นในระยะยาว สามารถแข่งขันทำกำไรได้ในระดับสูงตลอดเวลา ฉะนั้นบริษัทดังกล่าวนี้จึงเป็นบริษัทที่เป็นเป้าหมายในการลงทุนในทุกช่วง เวลาและทุกโอกาส บริษัทที่มีความ สามารถในการแข่งขั้นนั้นจะมีจุดสังเกตง่ายดังต่อไปนี้ 1.      ผลิตสินค้าและ บริการสู่ตลาดเป้าหมายที่ชัดเจน เมื่อสินค้าและบริการนั้นได้ถูกกำหนดลูกค้าเป้าหมายไว้อย่างแน่นอนแล้วนั้น การทำการตลาดจะตรงเป้ามากที่สุด การกำหนดราคา การประชาสัมพันธ์ การทำการส่งเสริมการขายและทำเลที่ตั้งจะเหมาะสมกับรสนิยมความชอบและรายได้ ของลูกค้า เป็นการเพิ่มมูลค่าต่อลูกค้า และเป็นการตอบสนองความต้องการได้อย่างตรงจุด ยกตัวอย่างเช่นบ้านสำหรับผู้มีรายได้น้อยซึ่งเป็นกลุ่มคนกลุ่มใหญ่ ซึ่งปกติจะเช่าบ้านหรืออยู่ตามแฟลต แต่หากมีบ้านที่ราคาที่พวกเขาสามารถซื้อได้ ตอบสนองความต้องการพื้นฐานได้ และไม่พยายามออกนอกกลุ่มเป้าหมายที่ตนเองถนัดแล้ว บริษัทนั้นจะแข่งแกร่งมาก 2.      กำหนดตำแหน่งทาง กลยุทธ์ได้ชัดเจน การกำหนดตำแหน่งเชิงกลยุทธ์ … Continue reading →

วิบูลย์ พึงประเสริฐ  20 กรกฎาคม 2550 ในช่วงเดือนที่ผ่านมานับว่า เป็น”ขาขึ้น”ของตลาดหุ้นไทย ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ไทยปรับตัวเพิ่มขึ้นมากกว่า 20% มาอยู่ที่ 860 จุด ซึ่งเป็นจุดสูงสุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ตลาดหุ้นไทยปรับตัวขึ้นอย่างมาก มาจากการไหลของกระแสเงินทุนของต่างประเทศเข้ามายังตลาดหุ้นในเอเซีย โดยเฉพาะในช่วงปลายปีที่ผ่านมา ดัชนีตลาดหุ้นในเอเซียต่างปรับตัวกันถ้วนหน้า บางตลาดดัชนีเพิ่มสูงกว่าเท่าตัว แต่เนื่องจากในเวลาเดียวกันประเทศไทยเกิดรัฐประหารในเดือนกันายน 2549 ทำให้เงินลงทุนจากต่างชาติเกิดความไม่มั่นใจในสถานการณ์การเมือง ดัชนีตลาดหุ้นไทยจึงไม่สูงขึ้นเหมือนตลาดหุ้นเพื่อนบ้าน จวบจน หตุการณ์ต่างๆในประเทศได้คลี่คลายไปในทางที่ดีมากขึ้น โอกาสที่จะมีการจัดตั้งการเลืือกตั้งในช่วงปลายปีที่จะถึงนี้มีสูงขึ้น รวมทั้งตลาดหุ้นไทยไม่ได้ปรับตัวสูงตามประเทศอื่นๆในแถบเอเซียมานาน ทำให้เงินลงทุนต่างประเทศเริ่มกลับเข้ามาซื้อหุ้นไทยมากขึ้น ดัชนีหุ้นไทยจึงปรับตัวสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ถ้าสังเกตดูจะพบว่า ดัชนีตลาดหุ้นไทยที่ปรับตัวขึ้นนั้นมาจากราคาหุ้นที่เพิ่มขึ้นของหุ้นที่มี มาร์เกตแคปสูงๆแทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นหุ้นแบงค์ พลังงาน หรือปิโตรเคมี ส่วนหุ้นที่มีขนาดเล็กลงมานั้น หลายๆบริษัทยังไม่ได้ปรับตัวสูงขึ้นมากนัก แสดงว่าเงินลงทุนต่างชาติรอบนี้เข้ามาในหุ้นขนาดใหญ่เป็นส่วนมาก นัก ลงทุนต่างประเทศที่เข้ามาลงทุนในตลาดหุ้นเอเซียในช่วงนี้เนื่องจากมองเห็น ว่า … Continue reading →

วิบูลย์ พึงประเสริฐ 29 มิถุนายน 2550 วิธีจำกัดความเสี่ยงวิธีหนึ่งที่นักวางแผน ทางการเงินชอบแนะนำกันมากคือ หลักการกระจายความเสี่ยงโดยเฉพาะการ แบ่งสัดส่วนเงินลงทุน หรือ Asset Allocation เรามักได้ยินอยู่เสมอ กับคำกล่าวที่ว่า”อย่าใส่ไข่ทั้งหมดไว้ในตระกร้าใบเดียว” เหตุ ผลที่ผ้รู้แนะนำเช่นนั้นเพราะว่าถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเช่นตระ กร้าตก ไข่ที่มีอาจแตกเสียหายทั้งหมดในคราวเดียว ไข่เปรียบเสมือนเงินลงทุน ถ้านำเงินไปซื้อหุ้นทั้งหมด แต่หุ้นเกิดราคาตกขึ้นมา เงินลงทุนอาจสูญหายไปได้ ดังนั้นนักการเงินจึง นำวิธีการแบ่งสัดส่วนเงินลงทุนมาใช้ในการ”จำกัดความเสี่ยง” โมเดลการแบ่งสัดส่วนเงินลงทุนที่ใช้กันส่วนใหญ่มักนำ”อายุของผู้ลงทุน”มา เป็นเกณท์ในการจัดสัดส่วนในทรัพย์สินต่างๆ โดยถือหลักที่ว่าถ้าอายุยังน้อยสามารถรับ”ความเสี่ยง”ของการขาดทุนได้มากจึง ลงทุนในสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงที่เงินต้นจะสูญหายได้ในสัดส่วนที่สูง ตัวอย่างเช่น ถ้าอายุนักลงทุนอยู่ระหว่าง 20-30 ปีควรจะลงทุนในสัดส่วนของสินทรัพย์ต่างๆดังนี้ หุ้น 70% พันธบัตร 20% และเงินสด 10% ถ้าอายุมากขึ้น นักการเงินมักแนะนำให้ลงทุนในสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงน้อยลงให้สูงขึ้น … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา 22 มิย. 2550 คราวที่แล้วเราคุย กันเรื่องพฤติกรรมของผู้บริโภค และเราก็มีปัจจัยที่ผู้บริโภคใช้กำหนดความต้องการของตนเอง คือ รสนิยมและความชอบ รายได้ ความคาดหวังในอนาคต จำนวนผู้ซื้อสินค้า สินค้าที่ใช้ร่วมกันและสินค้าทดแทน ปัจจัยดังกล่าวนี้ถ้าหากปล่อยให้ผู้บริโภคกำหนดเองได้อย่างเต็มที่ เชื่อว่าทุกคนคงนำมาใช้ในจุดสูงสุดของแต่ละปัจจัยนั่นเอง อย่างไรก็ตามเรา คงทำอะไรก็แล้วแต่โดยไม่มีข้อจำกัดนั้นไม่ได้ เมื่อเรามีรายได้ เราย่อมมีการแบ่งรายได้ออกเป็นส่วนๆเพื่อกำหนดเป็นงบประมาณที่เราจะใช้ บริโภคสินค้าต่างๆ ดังนั้นปัจจัยต่างๆที่กล่าวมาข้างต้นยังจะต้องถูกจำกัดโดยงบประมาณที่จะใช้ ในแต่ละสินค้านั่นเอง ดังนั้นตลาดเป้าหมายมักจะถูกแบ่งออกตามระดับรายได้ของผู้บริโภค ทั้งนี้ ปัจจัยและข้อจำกัดดังกล่าวนั้นจะไม่เหมือนกันในแต่ละภูมิภาค แต่ละประเทศ อีกทั้งผู้บริโภคยังมีอายุหลากหลาย มีวัยเด็ก วัยรุ่น วัยทำงาน และผู้สูงอายุ สำหรับกิจการที่ดี นั้นควรมีตลาดเป้าหมายของตนเองอย่างชัดเจน เช่น ทำบ้านสำหรับผู้มีรายได้น้อยหรือรายได้ระดับกลางและเป็นวัยทำงาน หรือ ทำบ้านสำหรับผู้มีรายได้ระดับกลางถึงสูงและเป็นวัยทำงาน หรือ ทำคอนโดมิเนียมสำหรับวัยรุ่นหรือวัยเริ่มทำงาน ก่อนกำหนดตลาด … Continue reading →

วิบูลย์ พึงประเสริฐ  15 มิถุนายน 2550 นัก ลงทุนในตลาดหุ้นทุกคนคงเจอกับภาวะ”ขาดทุน”ไม่มากก็น้อย ไม่ว่านักลงทุนนั้นจะเป็นหน้าใหม่ หน้าเก่า หรือมืออาชีพอย่างผู้จัดการกองทุนรวมก็ตาม คงหนีไม่พ้นกับสภาพตลาดหุ้นย่ำแย่ และ”ราคาหุ้น”ที่ถืออยู่มีราคาลดลง ส่วน ใหญ่แล้วเมื่อสภาพตลาดหุ้นตกต่ำ สภาพจิตใจของนักลงทุนมักจะหดหู่ไปด้วยเช่นเดียวกัน สังเกตได้จากห้องค้าตามบริษัทหลักทรัพย์ต่างๆ เมื่อไหร่ที่ตลาดหุ้นซบเซา ห้องค้ามักเหงียบเหงา วอลุ่มการซื้อขายน้อย แต่เมื่อตลาดหุ้นคึกคัก เราจะเห็นนักลงทุนเต็มห้องค้า นักลงทุนส่วนใหญ่เมื่อซื้อหุ้นบริษัทใด บริษัทหนึ่งแล้ว มักคิดว่าราคาหุ้นนั้นจะปรับตัวขึ้นไปและสามารถทำ”กำไร”ได้ ถ้านักลงทุนรู้ว่า”ราคาหุ้น”บริษัทนั้นจะลดลง คงไม่เข้าไปซื้อให้ขาดทุน แต่ ในความเป็นจริง ราคาหุ้นของบริษัทในเวลาใดเวลาหนึ่งมีโอกาสเพิ่มขึ้นหรือลดลงเท่าๆกัน โอกาสที่ราคาหุ้นจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงนั้นมีโอกาสเกิดขึ้น 50% ทุกครั้งที่เราซื้อหุ้น เราควรคาดหวังได้เลยว่าราคาหุ้นมีสิทธิลดลงได้เช่นเดียวกัน นักลงทุน ส่วนใหญ่ไม่ได้คิดถึงโอกาสที่ราคาหุ้นจะลดลง เมื่อซื้อหุ้นแล้วคิดว่าราคาหุ้นต้องขึ้น แต่เมื่อราคาหุ้นปรับตัวลดลง กลับทำอะไรไม่ถูก และคิดว่าราคาหุ้นจะปรับตัวขึ้นมาเองจนมีราคาเท่าเดิม และตัดสินใจถือหุ้นบริษัทนั้นต่อไป … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา montri@thaivi.com 8 มิถุนายน 2550 ช่วง ที่ผ่านมาเกิดงานสัมมนาขึ้นหลายงาน ผมพบคำถามจากนักลงทุนที่มาฟังงานสัมมนากันหลายท่าน พบว่าปัญหาสำคัญของนักลงทุนส่วนใหญ่คือการสรรหาบริษัทที่เรียกว่าดี ที่ ว่าบริษัทนั้นมี Business Model ที่ดีนั้นดูได้อย่างไร ผมและวิทยากรท่านอื่นมักจะบอกว่า เราต้องคอยสังเกตการณ์เปลี่ยนแปลงของ “พฤติกรรมของผู้บริโภค” และดูว่าบริษัทไหนออกแบบธุรกิจเพื่อรองรับพฤติกรรมที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงของ ผู้บริโภคในระยะยาว และอะไรเล่าที่จะเป็นตัวกำหนดว่า “พฤติกรรมของผู้บริโภค” นั้นกำลังจะเปลี่ยนไป! ผมพอจะรวบรวมออกมาได้ 4-5 ประเด็นที่อยากจะฝากคุณๆไว้ให้คอยสังเกตจากตัวท่านเอง จากคนรอบข้าง ทั้งจากกลุ่มวัยรุ่น วัยทำงาน ผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ เพราะกลุ่มคนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้บริโภคด้วยกันทั้งสิ้น 1. รสนิยม และความชอบ คำถามที่ว่า ”ทำไมผู้คนจึงซื้อของ” เป็นคำถามที่นักการตลาดและนักโฆษณาสนใจเป็นอย่างมาก รสนิยมและความชอบนี้เป็นส่วนสำคัญที่แสดงถึงความชอบและไม่ชอบของผู้บริโภคใน การบริโภคสินค้าและบริการเหล่านั้น หรือแม้บางครั้งผู้บริโภคยังไม่เข้าใจว่าสินค้าหรือบริการนั้นๆตอบสนอง … Continue reading →

วิบูลย์ พึงประเสริฐ    1 มิถุนายน 2550 บทความที่แล้วได้กล่าวถึงการ”จำกัดความ เสี่ยง”จากการลงทุนในตลาดหุ้นด้วยการลงทุนในกองทุนดัชนี (Index Fund) ซึ่งช่วยลดความเสี่ยง จากการผันผวนของราคาหุ้นให้เป็นไปตามดัชนีตลาดหุ้น แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราคงไม่สามารถทำให้ความเสี่ยงที่มีนั้นหมดไปได้ ดังคำกล่าวที่ว่า “ความเสี่ยงจากการลงทุนนั้นไม่สามารถ”กำจัด”ได้ แต่เราสามารถ”จำกัด”ได้” อาทิตย์นี้จะกล่าวถึงวิธีการในการ”จำกัดความเสี่ยง”จากการลงทุนอีกหนึ่งวิธี ในทางทฤษฎีการลงทุนมักกล่าวถึง”ความเสี่ยง ”ว่าเป็นเรื่องของ”ราคาหุ้น”ที่มีราคาเปลี่ยนแปลงไปมาอยู่ตลอดเวลาของการ ซื้อขาย ถ้าหุ้นนั้นมีนักลงทุนขายออกมามาก ราคาหุ้นจะลดลง ในทางกลับกันถ้าหุ้นนั้นมีคนซื้อมาก ราคาหุ้นจะปรับตัวสูงขึ้น การเข้าซื้อหุ้นของนักลงทุนในตลาดหุ้นมักเรียกกันว่า “แรงซื้อ” ส่วนการขายเรียกกันว่า “แรงขาย” ในเวลาปกติ ถ้า”แรงซื้อ”มากกว่า”แรงขาย” หุ้นจะขึ้น แต่ถ้า”แรงขาย”มากกว่า”แรงซื้อ” หุ้นนั้นจะมีราคาลดลง นักเก็งกำไรในตลาดหุ้นได้ใช้หลักการของ”แรงซื้อ” และ “แรงขาย”ในการ”จำกัดความเสี่ยง”ในการลงทุน นักเก็งกำไรมักมอง”เทรนด์”หรือ”แนวโน้ม”ของ ตลาดหุ้นเป็นสิ่งสำคัญ ถ้าเมื่อใดที่แนวโน้มหุ้นเป็น”ขาขึ้น” เนื่องจากมี”แรงซื้อ”เข้ามามาก … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา montri@thaivi.com 18 พฤษภาคม 2550 สืบเนื่องจากการที่ผมได้ไป เป็นวิทยากรในงาน Money Expro. ที่ผ่านมา แล้วบังเอิญได้รับคำแนะนำดีๆจากท่านผู้ติดตามอ่านคอลัมน์ ท่านบอกว่าคอลัมน์ของผมนั้นอ่านแล้วยังไม่ง่าย ซึ่งผมก็เข้าใจดี และก็พยายามอย่างที่สุดที่จะให้อ่านกันเข้าใจง่ายๆ แต่ทั้งนี้ท่านผู้อ่านควรจะต้องหาความรู้เพิ่มเติม หรือ เขียน E-mailมา คุยกับผมได้ครับ ผมเคยเขียนเรื่อง Temple Boxing Schoolไปเมื่อสองปีก่อนเห็นจะได้ วันนี้เพื่อให้เกิดบรรยากาศความง่ายขึ้นผมจึงขอพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง เพราะขณะนี้เรื่องๆนี้กลายเป็นหนังสือฉบับกระเป๋า ซึ่งท่านผู้เขียนเรื่องนี้มิได้ตั้งใจให้เป็นหนังสืออะไรหรอกครับ เพียงแต่ท่านนั่งเขียนประสบการณ์อันยาวนาน พร้อมไปด้วยวิธีการเอาตัวรอดในตลาดหุ้นของท่านด้วยสำนวนกวนๆขำๆลงในเว็บ บอร์ด พอนานๆเข้าเรื่องราวก็มากขึ้นจนเพื่อนฝูงเห็นว่ามันมีประโยชน์และอ่านมันส์ ดีจึงเอามารวมเป็นเล่มขนาด184หน้า ราคาย่อมเยา 175บาท ถ้าท่านจำ “คลาย เครียดเรโช” ได้ ท่านก็น่าจะนึกถึงเนื้อหาเด่นๆของ “สำนักมวย วัด” … Continue reading →