Monthly Archives: February 2010

มนตรี นิพิฐวิทยา  4 พฤษภาคม 2550 วิธี การวิเคราะห์ก็คือการตั้งคำถามตามหัวข้อที่ให้ไว้ คือ มูลค่า ต่อลูกค้า (Customer Value): ทรัพยากรที่บริษัทใช้นั้น สามารถสร้างสินค้าและบริการที่มีคุณค่าต่อลูกค้าหรือไม่? ลักษณะ เฉพาะของทรัพยากร (Rareness): มีเพียงบริษัทนี้เท่านั้นหรือไม่ที่มีทรัพยากรนี้? ถ้าไม่ ความสามารถที่บริษัทใช้ทรัพยากรนี้สูงกว่าคู่แข่งอย่างไร? ความ สามารถในการเลียนแบบ (Immutability): บริษัทอื่นสามารถลอกเลียนแบบได้ง่ายหรือไม่? การทดแทนกันได้ (Substitutability): มีทรัพยากรอย่างอื่นที่สามารถทดแทนกัน และสามารถสร้างคุณค่าต่อลูกค้าได้เท่าเทียมกันหรือไม่? ความเหมาะสม ของทรัพยากรที่บริษัทมี (Appropriability): ใครเป็นผู้ได้ประโยชน์จริงๆ จากทรัพยากรนี้ เพื่อให้สามารถนำเอาวิธีการนี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ ก็คงจะต้องยกตัวอย่างกันสักหน่อยครับ ลองเอาบริษัทค้าปลีกด้านเทคโนโลยีในบ้านเราสักหน่อยดีกว่า แต่นี่ไม่ได้หมายถึงว่าบริษัทนี้จะเป็นอย่างที่ผมวิเคราะห์ให้ดู แต่เป็นเพียงการยกเป็นกรณีศึกษาเท่านั้นครับ เมื่อก่อนเราอยากจะได้ อุปกรณ์ … Continue reading →

วิบูลย์ พึงประเสริฐ  11 พฤษภาคม 2550 ตามปกติแล้ว การลงทุนในตลาดหุ้นในสายตาคนทั่วไปมักมองว่าเป็นเรื่องของ”ความเสี่ยง” โดยเฉพาะความเสี่ยงที่ราคาหุ้นลดลงทำให้เกิดการขาดทุนจากการลงทุน ความผันผวนของราคาหุ้นที่มากกว่าสินทรัพย์อื่นๆ ทำให้คนที่มีเงินออมเลือกที่จะฝากเงินในธนาคารหรือลงทุนในพันธบัตรมากกว่า ซื้อหุ้น แต่ไม่ว่าเราจะนำเงิน ไปอยู่ในรูปแบบใด “ความเสี่ยง”ที่เกิดขึ้นนั้นมักมีอยู่เสมอ การฝากเงินในธนาคารมีความเสี่ยงจากอัตราเงินเฝ้อที่เพิ่มขึ้นสูงกว่าอัตรา ดอกเบี้ยที่ได้รับ หรือพันธบัตรที่ถืออยู่อาจมีค่าลดลงเมื่ออัตราดอกเบี้ยปรับตัวสูงขึ้น มีผู้รู้กล่าวเอาไว้ว่า “ความเสี่ยง จากการลงทุนนั้นไม่สามารถ”กำจัด”ได้ แต่เราสามารถ”จำกัด”ได้” การลงทุนในตลาดหุ้นก็เช่นเดียวกัน นักลงทุนจำเป็นต้องมีวิธีการในการ”จำกัดความเสี่ยง”จากการลงทุนอย่างมี ประสิทธิภาพ ในทางทฤษฎีการลงทุน สมัยใหม่ โดยเฉพาะทฤษฏีตลาดที่มีประสิทธิภาพ (Efficient Market Theroy – EMT) ได้ตอกย้ำถึงความเสี่ยงของราคาหุ้นที่ผันผวนอย่างคนส่วนใหญ่กังวล โดยนำความเบี่ยงเบนของราคาหุ้นที่เกิดขึ้นบนกระดาน หรือที่เรียกกันว่า”ค่าเบต้า”มาคำนวณหามูลค่าของหุ้นของบริษัทนั้นๆ ยิ่งหุ้นบริษัทไหนมีค่าความผันผวนของราคามาก (ค่าเบต้าสูง)จะถือว่าหุ้นบริษัทนั้นมี”ความเสี่ยง”มากตามไปด้วย การลงทุนที่ดีตามทฤษฏีตลาดที่มีประสิทธิภาพ ควรประกอบไปด้วยหุ้นที่มีค่าความผันผวนต่างๆกัน ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วทำให้ค่าความผันผวนของพอร์ตการลงทุนเท่ากับความผันผวน … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา 27 เมษายน 2550 Business Model ที่ ดีนั้นจะต้องสร้างผลตอบแทนได้อย่างคุ้มค่า ถ้าจะให้ดีกว่านั้นจะต้องสร้างผลตอบแทนได้สูงกว่าคู่แข่ง ในการที่บริษัทจะทำได้อย่างนั้น บริษัทจะต้องมีทรัพยากรที่สามารถผลิตสินค้า และบริการที่มีคุณค่าต่อลูกค้า (Customer Value) บริษัทจะต้องมีความสามารถและกำลังการผลิตในการเปลี่ยนทรัพยากรดังกล่าวให้ เป็นสิ่งที่ลูกค้าต้องการ (มีคุณค่าต่อลูกค้า) และเป็นผลกำไรต่อบริษัท ในส่วนนี้เราจะ คุยกันสองส่วนคือ ทรัพยากร และ ความสามารถในการเปลี่ยนทรัพยากรให้เป็นสินค้าและบริการ เริ่มที่ทรัพยากร ทรัพยากรในที่นี้หมายถึงสินทรัพย์ เช่น เครื่องจักร อุปกรณ์ ชื่อเสียงของตราสินค้า พนักงานที่มีความสามารถ ฐานข้อมูลและความสัมพันธ์กับลูกค้า ช่องทางการจัดจำหน่าย และความลับทางการค้า ทรัพยากรนี้ยังแบ่งได้เป็น สินทรัพย์ที่มีตัวตน (Tangible) ไม่ มีตัวตน (intangible) และทรัพยากรมนุษย์ … Continue reading →

โดย วิบูลย์ พึงประเสริฐ  (13 เมษายน 2550) เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่มักคิดว่าตนเองมักทำอะไรถูกต้องอยู่เสมอ ไม่ค่อยทำอะไรผิดพลาด การคิดว่าตนเองถูกต้อง เสมอนั้นเป็นกลไกป้องกันตนเองอย่างหนึ่งของมนุษย์ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่าน มา  มีผู้อ่านท่านหนึ่งบอกกับผู้เขียนว่า  ได้ซื้อหุ้นบริษัทหนึ่งตามผู้เขียน  เพราะคิดว่าเป็นหุ้นดี  แต่ทำไมราคาหุ้นลดลงทุกวัน จะทำอย่างไรดี  เมื่อถูกถามว่าถือหุ้นมานานแค่ไหนแล้ว  ผู้อ่านท่านนั้นบอกว่าถือมาแล้วประมาณห้าเดือน  ราคาหุ้นไม่ไปไหนสักที  ไหนบอกว่าเป็นหุ้นที่ดี ข้าพเจ้าบอกว่า  ราคาหุ้นลดลงนั้นสาเหตุจากอะไรไม่สามารถทราบได้  รู้แต่ว่าถือหุ้นนี้เพียงห้าเดือนนั้นมีความเสี่ยงสูงที่ราคาหุ้นจะลดลง แต่ถ้าถือสักห้าปี โอกาสขาดทุนจากการลงทุนจะลดลง เขาถามต่อว่า จะทำอย่างไรดี ซึ่งข้าพเจ้ายังยืนยันเช่นเดิมว่า ถ้าถือหุ้นบริษััทนี้สักห้าปีคงไม่ขาดทุน เมื่อได้ยินดังนั้นผู้อ่านท่านนั้นจึงทำหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก แล้วก็ล่าถอยไป จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้ผู้เขียนพบว่า มีนักลงทุนจำนวนมากพยายามเสาะหาว่านักลงทุนคนอื่นๆ ซื้อหรือถือหุ้นอะไรใน ช่วงนั้น และมักซื้อตามโดยไม่ได้ศีกษาบริษัทดังกล่าวนั้นดีพอ โดยคิดว่าเมื่อซื้อแล้วถ้าเป็นหุ้นดี ราคาหุ้นต้องขึ้น … Continue reading →

วิบูลย์ พึงประเสริฐ ในช่วงที่ตลาดหุ้นซบเซา มูลค่าการซื้อขายแต่ละวันต่ำกว่าหมื่นล้านบาทลดลงจากช่วงที่ผ่านมาหลายเท่า ตัว มองไปทางไหน นักลงทุนมักมองเห็นแต่ปัญหา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเศรษฐกิจที่เริ่มถดถอย การเมืองที่ไม่มั่นคง รวมถึงค่าเงินบาทที่มีทีท่าแข็งค่าขึ้นเรื่อยๆ เสียงจากคนรอบตัวมักบ่นถึงเรื่องของการค้าขายในช่วงนี้ค่อนข้างฝืดเคือง สำหรับในเรื่องของเศรษฐกิจแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเรื่องของ”ความเชื่อมั่น” เช่นเรื่องของ”ค่า เงิน” โดยปกติแล้วค่าเงินจะมีการผันผวนตามสภาพการซื้อขายเงินรายวัน เพราะเมื่อมีคนขายมักมีคนซื้อโดยธรรมชาติ แต่ถ้า”ความเชื่อมั่น”ในเสถียรภาพของค่าเงินสกุลนั้นๆ”ลดลง”แล้ว จะมีแรงขายมากกว่าแรงซื้อ ทำให้มูลค่าของเงินสกุลนั้นลดลงอย่างรวดเร็ว ทั้งๆที่ในความเป็นจริง มูลค่าพื้นฐานของเงินสกุลนั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากอย่างที่เกิดขึ้นจริงๆ ใน ช่วงวิกฤตค่าเงินบาทในปี 2540 ค่าเงินบาทลดลงจาก 25 บาทต่อดอลล่าร์ มาอยู่ที่อัตราแลกเปลี่ยนกว่า 50 บาทต่อดอลล่าร์ แสดงให้เห็นถึง”ความเชื่อมั่น”ของค่าเงินบาทที่ลดลงอย่างมากในช่วงแรก จนมูลค่าลดลงไปกว่า 100% ซึ่งเกินกว่าพื้นฐานของค่าเงินบาทในช่วงนั้น ก่อนที่ค่าเงินบาทจะปรับตัวลงสู่บริเวณ 40 บาทต่อดอลล่าร์ในเวลาต่อมา ใน เรื่องของ”เงินเฟ้อ”ก็เช่นเดียวกัน … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา คุณๆไม่ ต้องแปลกใจถ้าอ่านจบแล้วอาจจะคิดว่าคอลัมน์นี้ยังเป็นเรื่องของการลงทุนอยู่ หรือเปล่า จริงๆแล้วไม่ได้เปลี่ยนไปเป็นเรื่องของการจัดการใดๆทั้งสิ้น เพียงแต่การลงทุนในหุ้นนั้นคือการลงทุนในกิจการที่ประกอบธุรกิจ ดังนั้นหากเราต้องการจะเป็นนักลงทุนที่ดีเราต้องเข้าใจธุรกิจครับ การลงทุนในหุ้น สำหรับมือใหม่ที่ไม่ค่อยประสีประสาอะไรนัก คือเห็นการลงทุนเป็นการเล่นหุ้น เป็นการเก็งกำไร ทำไมจะต้องไปรู้ไปเข้าใจธุรกิจด้วย ครับถ้าท่านตั้งตัวเป็นนักเก็งกำไรก็คงไม่จำเป็นครับ แต่ถ้าท่านต้องการลงทุนในกิจการที่ดีและเพื่อรอรับผลตอบแทนจากธุรกิจผ่าน มูลค่าของกิจการแล้วละก็ เรื่องลึกๆในธุรกิจนั้นสำคัญอย่างมาก ในการจะเจาะลึก ถึงแก่นแท้ในการดำเนินธุรกิจนั้น เราในฐานะนักลงทุนต้องเข้าใจ    Business model ของบริษัทนั้นให้ดี เพราะBusiness Model นี้จะ เป็นตัวที่บอกเราเกือบทั้งหมดเกี่ยวกับกิจการ รวมไปถึงผู้บริหาร และวัฒนธรรมขององค์กรนั้นๆเลยที่เดียว          Business Model นั้นจะเป็นกิจกรรมต่างๆที่บริษัทใช้ในการดำเนินการเพื่อให้ได้มาซึ่งเงินสด ไม่ว่าจะเป็นการลงทุน การผลิต การตลาด รวมทั้งต้องรวมถึงช่วงเวลาที่บริษัทดำเนินการด้วยครับ ถ้าทำผิดเรื่องผิดเวลา ก็เละ คุณเคยสังเกตไหม … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา ในWEB SITE ชมรมนักลงทุนเน้นมูลค่าหรือ Thaivi.com ได้มีการพูดคุยกันเรื่องการลงทุนแบบไหนดีกว่ากัน ในการพูดคุยกันนั้นไม่ได้คุยกันเรื่องการใช้Technical analysisกับFundamental analysis แต่เป็นการคุยกันถึงเรื่องการลงทุนที่ใช้การเสาะหาบริษัทที่มีมูลค่าสูงและ มีรูปแบบการดำเนินธุรกิจที่ดีและมีอนาคตในระยะยาวกับ บริษัทที่ผลประกอบการน่าจะโดดเด่นในไม่ช้า การค้นหาบริษัทที่น่าจะมีผลการดำเนินงานที่โดดเด่นในหนึ่งหรือสองไตรมาสนั้น ได้รับความนิยมจากนักลงทุนแบบเน้นมูลค่ามากในปีที่ผ่านมา แน่นอนมันสร้างผลตอบแทนที่น่าพอใจมากในปีที่ผ่านมา มันมากเสียจนนักลงทุนที่ใช้วิธีการแบบนี้เริ่มติดใจ และติดตามค้นหาหุ้นประเภทนี้กันมาก หุ้นดังกล่าวนี้บางบริษัทอาจจะกล่าวได้ว่าเป็นหุ้นก้นบุหรี่(Cigar Butt) ก็ได้ คือหุ้นเหล่านี้มีราคาถูกเมื่อเทียบกับมูลค่า แต่ถ้าราคามันเข้าใกล้มูลค่าแล้วสิ่งที่ต้องทำคือต้องรีบขายมันออกไป การค้นหาหุ้นประเภทนี้ต้องใช้ความพยายามมากสักหน่อย ต้องคอยตรวจสอบงบการเงิน ค้นหาข้อมูลทางธุรกิจเพื่อตามรอยการเปลี่ยนแปลงของกิจการให้พบ และที่สำคัญหุ้นประเภทนี้มีอยู่ตลอดเวลา ให้ผลตอบแทนที่สูงในเวลาไม่นาน ส่วนหุ้นของบริษัทที่มีรูปแบบการดำเนินธุรกิจ(Business Model) ที่ดีนั้นอาจจะต้องค้นหากันมากหน่อย ต้องศึกษารูปแบบการดำเนินธุรกิจให้ลึกซึ้ง ธุรกิจที่มีรูปแบบธุรกิจที่ดีนั้นมักจะสามารถสร้างมูลค่าที่ยั่งยืนได้อยู่ ตลอดเวลา ฉะนั้นเราไม่จำเป็นต้องรีบขายหุ้นไปในระยะเวลาสั้นๆ ในบทความของ Sham God (อ่านรายละเอียดได้ใน http://thinkvalueinvestment.blogspot.com/2007/02/blog-post.html … Continue reading →

โดย วิบูลย์ พึงประเสริฐในบทที่ 20 ของหนังสือนักลงทุนผู้ชาญฉลาด (The Intelligent Investor) เบนจามิน เกรแฮมได้เขียนสรุปประโยคหนึ่งไว้ว่า “ในตำนานเก่าแก่ ชายผู้เฉลียวฉลาดได้กลั่นประวัติศาสตร์เรื่องราวทางโลกออกมาเป็นวลีเพียงวลี เดียวคือ “แล้วมันก็ผ่านไป” (This too will pass)” ถ้าพิจารณาดูดีๆจะพบว่าวลีดังกล่าวนอกเหนือจากใช้ได้จริงกับประวัติศาสตร์ ของมนุษย์ชาติแล้วยังเหมาะสมกับ”ตลาดหุ้น”เป็นอย่างมาก ไม่ว่าตลาดหุ้นใดๆในโลก ถ้ายังจำกันได้ในเดือนกันยายน 2001 ผู้ก่อการร้ายขับเครื่องบินโดยสารชนตึกเวิร์ดเทรดเซนเตอร์ในนิวยอร์คถล่ม ผู้คนเสียชีวิตจำนวนมาก ตลาดหุ้นตกใจ นักลงทุนต่างเทขายหุ้นกันทั่วโลก ราคาหุ้นลดลงเป็นอย่างมาก  ตลาดหุ้นไทยได้รับผลกระทบเช่นเดียวกัน ดัชนีหุ้นไทยร่วงในทิศทางเดียวกับตลาดหุ้นทั่วโลก จวบจนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน ดัชนีหุ้นกลับมายืนเหนือจุดเดิมได้อีกครั้ง เรื่องราวของตึกเวิร์ดเทรดเซนเตอร์ก็”ผ่านไป” 2002 เกิดสงครามระหว่างอิรักและอเมริกา โดยอเมริกาส่งเครื่องบินและทหารเข้าไปในอิรักเพื่อทำการปลดซัดดัม ฮุสเซนออกจากอำนาจ สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นเป็นเวลาหลายเดือนก่อนที่ทหารอมริกาจะมีชัยชนะเหนือ อิรัก   ในช่วงแรกตลาดหุ้นตอบรับกับข่าวสงครามในทางลบ … Continue reading →

มนตรี นิพิฐวิทยา มีนักลงทุนหลายคนที่เวลาจะ ลงทุนสักครั้งนั้นจะศึกษาสภาวะเศรษฐกิจของประเทศ เพราะเชื่อว่าการที่เศรษฐกิจจะดีหรือไม่ดีนั้นย่อมส่งผลกระทบกับการลงทุน หรือหุ้นที่เราถืออยู่หรือที่เรากำลังจะซื้อลงทุน เช่นว่าเศรษฐกิจขยายตัวดีหุ้นในตลาดก็น่าจะปรับตัวดีขึ้นด้วย หรือถ้าเศรษฐกิจไม่ค่อยดีหุ้นในตลาดก็มักจะปรับตัวลง ทั้งนี้เป็นการพิจารณาโดยรวมของทั้งตลาด มีอยู่เหมือนกันที่เศรษฐกิจ ไม่ดีและหุ้นส่วนใหญ่ปรับตัวลง แต่ก็จะมีหุ้นส่วนหนึ่งที่สามารถขึ้นได้ เหตุการณ์เหล่านี้เกิดให้เห็นกันบ่อยมากครับ ทำไมเศรษฐกิจไม่ดี แต่หุ้นบางส่วนนั้นกลับปรับตัวขึ้น? คำตอบก็อาจจะเป็นได้ว่าบริษัท นั้นไม่ได้รับผลกระทบจากสภาวะเศรษฐกิจในขณะนั้น แต่อาจจะได้รับผลดีบางประการจากสภาวการณ์นั้นๆก็เป็นไปได้ ที่เป็น อย่างนี้ก็เพราะว่าคำว่าเศรษฐศาสตร์นั้นแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ๆคือ ระดับมหภาค และระดับจุลภาค ระดับมหภาคจะให้ภาพรวมใหญ่ของทั้งโลก ทั้งประเทศ ทั้งอุตสาหกรรม แต่ระดับจุลภาคนั้นให้ภาพในส่วนเล็กๆระดับบริษัท หน่วยผลิต เมื่อ ปลายปีที่แล้วผมได้ฟังท่านดร.นิเวศน์พูดในงานสัมมนา Thai Investor day ที่ตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งงานนั้นพูดกันเรื่องหุ้นเด่น และก็มีนักวิเคราะห์ นักวิชาการมาออกความคิดเห็นกันมาก หลายท่านก็ว่าเศรษฐกิจจะโตเท่านั้นเท่านี้ โตมากโตน้อยแล้วแต่การวิเคราะห์ตัวเลขของแต่ละท่าน ส่วนหัวขบวนนักลงทุนเน้นมูลค่าไม่ได้ประเมินเศรษฐกิจครับ ท่านถามกลับดื้อๆเลยว่ามีหุ้นบริษัทไหนโตได้ตลอดทั้งเศรษฐกิจดีและไม่ดี … Continue reading →

โดย วิบูลย์ พึงประเสริฐ มีหนังสือเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่งออกวางจำหน่ายเมื่อเร็วๆนี้ เท่าที่ทราบยังไม่มีใครแปลออกมาเป็นภาษาไทย หนังสือเล่มนั้นชื่อเรื่อง “หนังสือ เล่มเล็กๆสำหรับการลงทุนแบบเน้นคุณค่า” (The Little Book of Value Investing) เป็นหนังสือเล่มเล็กจริงๆ เพราะมีขนาดกระทัดรัด สามารถพกพาไปไหนได้สะดวก ผู้เขียนคือ คริสโตเฟอร์ เฮส บราวน์ (Christopher H. Brown) ซึ่งเป็นทายาทของผู้ก่อตั้งกองทุนแนวลงทุนแบบเน้นคุณค่าที่มีชื่อเสียงมาก ที่สุดแห่งหนึ่งของอเมริกา นั่นคือ ทวิตี้แอนด์บราวน์ (Tweedy and Brown) นอก เหนือจากการเป็นทายาทของผู้ก่อตั้งแล้ว คริสโตเฟอร์ บราวน์ยังเป็นผู้จัดการกองทุนของบริษัทแห่งนี้ด้วยตนเอง โดยนำหลักการลงทุนแบบเน้นคุณค่ามาใช้หาบริษัทหรือหุ้นที่มีราคาต่ำกว่า มูลค่าที่แท้จริงในตลาดหุ้นสำคัญๆทั่วโลก ตลาดหุ้นที่คริสโตเฟอร์ บราวน์สนใจมักอยู่ในประเทศที่พัฒนาแล้ว … Continue reading →